***ترجمه شده توسط سجاد*** arsses@gmail.com
قسمت45
!اسبها رو نگاه کنید
اسبها رو ببینین!‏
اون بالا چی کار میکنین!‏ فوری بیاین پایین!‏
رزلای کوچولو!‏
شما رزلای کوچولو!‏ چطور جرات میکنین حرف نجیب‌زاده‌ها رو قطع کنین!‏
باید کتک بخورین!‏
ـ پست فطرت... احمق... تا ادب شی!‏ ـ ولش کن بره!‏
به نظر یه محقق تحصیل کرده میای،‏
اما چه طور زبون و رفتارت اینقدر ناپختست؟
چ...چی...؟
تائه گونگ بزرگ میگه،‏
هیچکس نبید دیگران تحقیر کنه وقتی فکر میکنه خودش فوق‌الاده ست،‏
و کسی نباید به دیگران به خاطر...‏
‏... نقطه‌ضعفشون توهین کنه وقتی فکر میکنه خودش برتره.‏
ممکنه که یه نجیب‌زاده باشی،‏
ولی چه طور جرئت میکنی یک بچه رو اینطور بیرحمانه بزنی؟
ـ زود اون بچه رو رها کن!‏ ـ پست فطرت!‏
چه طور یه بچه برده جرات میکنه این طور با من صحبت کنه!‏
حقته که کتک بخوری تا سر عقل بیای!‏
افراد! این یچه رو بگیرید!‏
بایستین!‏ من یک شاهزادم!‏
نفهمیدین چی گفتم؟ من یه شاهزاده سلطنتی هستم!‏
*شاهزاده یئون اینگ، امپراتور یئونگ جو آینده*
ـ گیوم!‏ ـ مادر!‏
چی کار کردی؟ گیوم اینجا چه کار میکنی؟
داشتم با بچه ها ورود سفیر رو تماشا میکردم،‏
‏... ولی این اشراف شروع کردن به کتک زدن اونا.‏
ـ برای همین...‏ ـ تو مادر این شاهزاده نادونی؟
ـ چی؟ مگه با تو نبودم!‏ ـ درسته خودمم.‏
با این چه که پوشیدی،‏
به نظر، پسرم درست تشخیص داده که تو یه محققی.‏
چی گفتی؟
پس حتما میدونی که یه همسر سلطنتی تو شهر زندگی میکنه.‏
ـ نشنیده بودی؟ ـ چی؟ همسر سلطنتی؟
هرگز چنین چرندیاتی نشنیدم!‏
پست فطرت!‏ چطور جرات میکنی سلطنت رو مسخره کنی؟
میخوای به جرم بی احترامی...‏
‏... به خانواده سلطنتی به سلابه کشیده بشی؟
اما اینایی که میگی...‏ پس... کی هستی؟
مگه همین الان بهت نگفتم؟
منظورتون اینه که شما...‏ همسر سلطنتی هستین؟
ـ ای احمق!‏ ـ لطفا منو ببخشین!‏
عذر میخوام والاحضرت.‏ با اون چه کار کنم ؟
بانوی من... ببخشید بانوی من!‏ من سزاوار مرگم!‏
لطفا منو عفو کنید!‏
من با حماقتم...‏ گناه بزرگی انجام دادم، بانوی من!‏
بانوی من؟!‏
اشکالی نداره.‏ چیز مهمی نبود.‏
برش گردون، بچه ها رو هم به خونه ببر.‏
بله، بانوی من!‏
عفو کنین... عفو کنین...!‏ لطفا عفو کنید!‏
ـ قربان... قربان، حالتون خوبه؟ ـ اه...‏
آخه باید از کجا میفهمیدم اونا کین...‏
‏... اونم وقتی شاهزاده عین فقرا لباس میپوشن؟
اما چه عجیب...‏
چطور یه پسربچه7ـ8 ساله می تونه آثار تائه گونگ رو از حفظ باشه؟
بله؟ درباره چی صحبت میکــــــنـــ...؟
فراموشش کن.‏ اگه بهت بگم میفهمی؟
بریم!‏
گیوم!‏
مادر، بچه هایی که با من بودن در امانن؟
درسته. مشکلی براشون پیش نمیاد.‏
ولی تو چرا تنهایی بدون بانو بونگ یا آئه جونگ اینجایی؟
ـ بله...؟ ـ نکنه...؟ دوباره اونا رو قال گذاشتی؟
من فقط مادر...‏ ـ گیوم، بهت چی گفته بودم؟
بهت گفته بودم همیشه به ملازمان بگو که کجا میری!‏
چرا دوباره اینکار و کردی؟
ـ اینطوری نمیشه. باید تنبیه بشی!‏ ـ چی ؟ تنبیه ؟
دستاتو ببر بالاتر!‏
به کی داری نگاه میکنی؟
بهشون نگاه نکن.‏ امروز هیچکس به دادت نمیرسه.‏
ـ بهش نگاه نکنید.‏ ـ بله، بانوی من.‏
بانوی من هم از این کارا میکردن،‏ ولی شاهزاده رو تنبیه میکنید...‏
بانو بونگ!‏
بانوی من، بیشتر از یه ساعته.‏ باید تمومش...‏
تمومش کنم؟ تازه شروع کردم.‏
ـ امروز بیشتر از دو ساعت خواهد بود!‏ ـ مادر...!‏
ـ بانوی من!‏ ـ بانوی من!‏ ـ بانوی من!‏
ـ دنبالم بیا.‏ ـ بله؟
ـ بانوی من!‏ ـ دیگه که تنبیهش نمیکنه، نه؟
ـ چیزی خوردین؟ ـ نه هنوز...‏
یه جایی رو میشناسم که سوپ‌های خیلی خوشمزه‌ای داره.‏
بریم و کمی بگیریم.‏
مادر، داریم کجا میریم؟
ـ داریم میریم پیش ببرها؟ ـ چی؟
شنیدم مادر و پدرا وقتی بچه‌ها به حرفشون گوش نمیدن...‏
‏... میدن به ببرا تا ببرن.‏
پس خودت میدونی که کار اشتباهی کردی؟
بله، مادر.‏ دیگه این کار رو نمیکنم.‏
خوبه.‏ چون که خودت فهمیدی کار اشتباهی کردی،‏
به ببرا میگم برگردن خونشون.‏
چون که با ایستادگی برای ضعیفا کار خوبی کردی.‏
مادر!‏
‏بریم!‏
مراقب باش.‏
بشین اینجا.‏
ـ اون پایینو نگاه کن، گیوم.‏ ـ مادر!‏
از اینجا خیلی خوب میشه همه جا رو دید، نه؟
همیشه وقتی که سفیری میومد،‏ دوستامو برای تماشا میاوردم اینجا.‏
ـ واقعا مادر؟ ـ البته. من رئیسشون بودم!‏
بله؟ مگه دختر هم میتونه رئیس باشه؟
بهت چی گفته بودم؟
زن بودن، یا از طبقه پایین بودن،‏ دلیل بر بی‌لیاقتی نیست.‏
درسته. یادم رفته بود.‏
شما گفتید مهم‌ترین چیز توانایی یه نفره،‏ نه جایگاهش.‏
درسته.‏
اوا...‏ مادر، اونجارو نگاه کن!‏
راستی گیوم، چیزی که به اون اشرافی گفتی از کجا یاد گرفته بودی؟
ـ تو مدرسه یاد گرفتی؟ ـ نه، تو یکی از کتابای اتاقتون خوندم.‏
ـ تو یکی از کتابای من خوندی؟ ـ بله.‏
مادر، سفیرا دارن میرن تو قصر، نه؟
احتمالا.‏
پس اونا به زودی پدرو میبینن.‏
گیوم...‏
مادر، دوباره نمیخوای از پدر برام تعریف کنی؟
ـ درباره پدر؟ ـ بله، وقتی از پدر حرف میزنی خیلی خوشم میاد!‏
درسته، بزار همین کارو بکنیم.‏
امروز چه خاطره‌ای برات تعریف کنم؟
arsses@gmail.com
عالیجناب.‏
ضیافت سفیر الان دیگه شروع میشه.‏
باشه، بریم.‏
عالیجناب امپراطور!‏
پدر.‏
عالیجناب.‏
شروع کنین.‏
شنیدم با ولیعهد به تماشا رفته بودین.‏
ـ بهتون خوش گذشت؟ ـ البته، همین طور بود.‏
*ولیعهد یون، شاه گیانگ جانگ آینده*
جناب ولیعهد مناظرو به ما نشون دادند و حتی شعری هم برای ما سرودند.‏
ـ واقعا؟ ـ بله، پدر.‏
با دیدن ولیعهد،‏
فقط میتونم آینده‌ای روشن و مثبت برای چوسان پیش بینی کنم، عالیجناب!‏
ـ حالت خوب نیست، ولیعهد؟ ـ این طور نیست، پدر.‏
ـ ولیعهد!‏ ـ حضرت والا!‏
جناب ولیعهد رو بگیرین!‏ پزشک سلطنتی رو خبر کنین!‏ زود!‏
چی شد ولیعهد؟ ولیعهد!‏ زود پزشک بیارین! زود!‏
ولیعهد...‏
عجله کنین!‏
بانوی من!‏
چرا این طور شد؟ چرا ولیعهد از حال رفت؟
ایشون موقع مراسم از هوش رفتند.‏
لطفا نگران نباشید بانوی من.‏ ظاهرا فقط سرگیجه بوده.‏
!...برادر
میخوام با والاحضرت خصوصی صحبت کنم.‏
بله.‏
کدوم پزشک پیش ایشونه؟
نگران نباشید، بانوی من.‏ پزشک "نام" رو فرستادیم.‏
پزشک گفت که چیزی برای نگرانی نیست.‏
واقعا؟
پزشک نام گفتن دلیلش کمی خستگی بوده.‏
صبر کن، گفتی پزشک نام؟
بله، بانو ملکه!‏
چیزی شده ملکه؟
نه، چیز مهمی نیست!‏
ولیعهد این روزا رنگ پریده به نظر میان.‏
بگین همه تلاششون رو بکنن.‏
بله، عالیجناب!‏
حال ولیعهد چه طوره؟
ـ خستگی باعث شده...‏ ـ خستگی! میدونی که درباره این صحبت نمیکنم!‏
بهمون بگو!‏ وضعیت ایشون بدتر شده؟
جناب ولیعهد ضعیف هستن،‏
‏... هیچکدوم از جوشونده‌هایی که براشون تجویز کردم اثری نداشته.‏
چی؟ اثری نداشتن؟
ـ منظورت اینه که...‏ ـ برای گفتن زوده، ولی...‏
اگر به زودی درمان نشن قادر به بچه دار شدن نخواهد بود!‏
پزشک نام!‏
چی...؟
بانوی من!‏
بانوی من، چرا فکر میکنید عجیبه که...‏
‏... پزشک نام داره از ولیعهد مراقبت میکنه؟
عالیجناب امروز صریحا پزشک سلطنتی رو احضار کردن.‏
به نظر عجیب میاد که...‏
‏... اونها عمدا برش‌گردونده باشن و پزشک نام رو خبر کرده باشن.‏
اما به این خاطر نیست که...‏
ولیعهد تمام عمرشو تحت نظر پزشک نام بوده؟
این دقیقا همون دلیلیه که بانو رو به شک انداخته، وزیر.‏
درواقعا ولیعهد باید تحت نظر پزشک سلطنتی باشه.‏
ولی در چند ماه اخیر،‏
مادر ولیعهد به جای ایشون پزشک نام رو احضار کردن.‏
ولیعهد الان تنها چیزیه که هیبی داره.‏ ‏(هیبی به معنی مادر ولیعهد)‏
مادر ولیعهد چرا باید پزشک سلطنتی رو برگردونه...‏
‏... و دنبال یه پزشک رتبه متوسط بفرسته؟
پزشک نام، همه امید ما به توست.‏
ـ باید این گیاه هارو بدست بیاری.‏ ـ بله سرورم.
باید به دقت مراقب پزشک نام باشی، برادر!‏
نباید، نباید به هیچ عنوان این خبر بیرون درز کنه.‏
بله، اگر کسی مشکوک شد،‏ برای ساکت کردنش درنگ نمیکنم.‏ نگران نباشین.‏
اگر این دارو در چوسان پیدا نمیشه،‏ پس باید در چانگ دنبالش بگردیم.‏
حتما اونجا پیدا میشه!‏
بانوی من، اصلا نگران نباشید.‏
ـ ولیعهد جوونن. حالشون خوب میشه...‏ ـ میدونم.‏
ولی اگه عالیجناب بفهمه چی میشه؟
اگه ایشون بفهمند که...‏
‏... پادشاه آینده نمیتونه بچه دار بشه چی؟
این ممکنه موقعیت ولیعهد رو به خطر بندازه!‏
بانوی من، دارید خیلی بزرگش میکنید.‏
کی تو قصر میتونه جای ولیعهد رو بگیره؟
یکی که خارج قصره، میتونه.‏
ـ شاهزاده همسر سلطنتی.‏ ـ اما بانوی من...‏
عالیجناب الان شش ساله که اصلا پی همسرشون نبودن.‏
یعنی این که شاهزاده رو هم رها کردن.‏
دیگه بانوی من،‏ لازم نیست راجع به همسر سلطنتی فکر کنید.‏
شما شش ساله که نگران اون بودین.‏
ولی عالیجناب حتی یک بارم این مدت دنبال همسر سلطنتی نرفتن.‏
اما اگه ایشون احساس دلتنگی براشون کرده باشن چی؟
یعنی چی؟
اگه عالیجناب منتظر موندند تا این‌که همسرشون رو به قصر برگردونند چی؟
ـ بانوی من!‏ ـ میدونم!‏
اما عالیجناب مرد عجیبی هستند.‏
ایشون ممکنه بتونن همسر سلطنتی رو از قلبشون بیرون کنن، همون طوری که منو کردند.‏
ولی اگه از روی ناچاری این شش سال رو تحمل کرده باشند چی؟
و اگه همسر سلطنتی با شاهزادش به قصر برگرده چی؟
انگار بازم مس و اسکاپولیت احتکار شده.‏
فردا یه بازرسی مخفی از اداره بازرگانی پایتخت انجام میدیم.‏
ـ مقدمات رو فراهم کن.‏ ـ بله، عالیجناب.‏
عالیجناب، دیگه آخر شبه.‏
ـ لطفا به خوابگاهتون برید.‏ ـ خوبم.‏ نگران نباش.‏
اما...‏
من خوبم، تنهام بزار.‏ اگه کاری داشتم خبرت میکنم.‏
بله، علیجناب.‏
والاحضرت!‏
ـ یواش تر!‏ ـ بله؟
آه... والاحضرت... آه...‏
والاحضرت!‏
مادر الان داره به پدر فکر میکنه.‏
بله؟
همش تقصیر منه!‏
امروز ازش خواستم تا درباره پدر برام تعریف کنه.‏
به خاطر همینم الان غمگینه.‏
والاحضرت...‏
مادر گفت گناه بزرگی در حق پدر انجام داده.‏
گفت که پدر رو ناراحت کرده.‏
بانو بونگ، تو از ماجرا خبر داری؟
میدونین چرا پدر اینقدر از دست مادر عصبانیه؟
ـ والاحضرت...‏ ـ والاحضرت...‏
عالیجناب...‏
تعلیم مقدماتی...‏
انسان از همه موجودات هستی، والاتر است.‏
و انسان به پنج دلیل والاترین است.‏
به پنج دلیل!‏
اگر خیلی خسته اید، میخواین یه اتاق بهتون بدم؟
این طور نیست.‏ ببخشید استاد!‏
والاحضرت شاهزاده،‏
شما نباید برای بقیه پسرای نجیب‌زاده الگو باشین؟
بله، استاد!‏
خوب، ادامه میدیم.‏
همه شاهزاده‌ها این‌طور نیستن.‏ مادر ایشون بی اصل و نسبه.‏
ـ اون تو قصر خدمتکار بوده.‏ ـ جداً؟
درسته! و به خاطر جرمش از قصر انداختنش بیرون!‏
بانوی من، دارین دنبال چی میگردین؟
شما کتاب "اصول متوسطه"‏ و "آموزش عالی" رو ندیدن؟
مطمئنم گذاشتمشون اینجا.‏
فکر کنم توی اتاق شاهزاده دیدمشون.‏
اتاق شاهزاده؟
وقتی پدر و مادر تو را بخوانند،‏ باید فورا به نزدشان رفت.‏
وقتی دستوری می دهند،‏
باید بدون تامل و سریع انجامش داد.‏
طرز نشستن در برابر والدین نباید بی ادبانه باشد.‏ نباید در برابر آنها دراز کشید.‏
اگر اون بی اصل و نسبه، پس چطور میتونه مثل ما یاد بگیره؟
و چه طور میتونه هنوز یه شاهزاده باشه وقتی از قصر بیرون انداخته شده؟
لعنتیا!‏ چه طور جرات میکنید؟
باز چی شده؟
اینها داشتن درباره من حرف میزدن به خاطر همین هم...‏
اول سر کلاس میخوابی و حالا هم این طوری بی ادبی میکنی!‏‏
به خاطر همین هم هست که هنوز،‏ کتاب آموزش ابتدایی رو یاد نگرفتی!‏
آموزش ابتدایی رو تمومش کردم.‏
دارم "اصول متوسطه"‏ و "آموزش عالی" رو میخونم.‏
‏"آموزش ابتدایی" رو حفظش کردم،‏
ـ ولی شما مدام همون رو درس میدید...‏ ـ اه...‏
حالا هم این چرندیات رو برای دفاع از خودت میگی!‏
ـ ممکنه یک شاهزاده باشی، ولی...‏ ـ میتونین امتحانم کنین.‏
چرا بدون این که بپرسین میگین اینارو از خودم درآوردم.‏
خیلی خوب.‏ چند تا سوال ازتون میپرسم.‏
این سوال مربوط به ورود به مدرسه‌ست.‏
ـ فضایل شش‌گانه...‏ ـ فضایل شش‌گانه حکمت، بخشش...‏
راستی، صداقت، شجاعت و آرامش هستن.‏
خوب.‏ بعدی از فصل آموزه‌های عقلانیه.‏
انسان...‏
انسان خوب باید ذهنی عمیق و خردمند داشته باشه.‏
ذهن اون باید مثل آب باشه.‏
معرکه‌ست!‏
خوب حالا، درباره "کارهای خوب" میپرسم.‏
ـ مردی چینی...‏ ـ مردی چینی به نام وانگ یون گفت،‏
وقتی کسی به والدینش خدمت میکنه، باید مراقب باشه که صورتش آرام و مهربون باشه.‏
ـ واقعا اونو بلده!‏ ـ اون واقعا معرکه‌ست!‏
این کتابا چرا اینجان؟
شک دارم آئه جونگ اشتباهی اینجا گذاشته باشه.‏
منظورت اینه که گیوم اینارو گذاشته اینجا؟
من و آئه جونگ که نبودیم.‏ پس درسته.‏
تعجب میکنم که شاهزاده چرا؟
ایشون که حتی نمیتونن اینارو بخونن.‏
شاید از اونا به عنوان متکا استفاده کرده.‏
راستی گیوم، چیزی که به اون اشرافی گفتی رو از کجا میدونستی؟
ـ تو مدرسه یاد گرفتی؟ ـ نه، تو یکی از کتابای اتاقتون خوندم.‏
یعنی ممکنه که گیوم این رو خونده باشه؟
ولی آخه چطوری؟
اون خیلی عجیبه!‏
اوه... شمایین؟ بعد اون کتکا حالتون خوبه؟
ـ جناب شاهزاده...‏ ـ سیس...‏ نباید کسی بدونه!‏
اینجا چیکار میکنین؟ داشتین جایی میرفتین؟
منظورتون اینه که شخصا چیزی به شاهزاده یاد ندادین؟
همینطوره.‏
به خاطر یادگیری سریع شاهزاده یه کم از "آموزش ابتدایی" رو یادش دادم.‏
ولی نه زیاد، چون فکر کردم بهتره تو مدرسه یاد بگیره.‏
که این طور... پس منظورتون اینه که جناب شاهزاده همه اینارو خودش یاد گرفته؟
حتی "اصول متوسطه" و ‏"آموزش عالی"؟
گفتین "اصول متوسطه" و ‏"آموزش عالی"؟
بله...‏
همش آموزش ابتدایی نبوده...‏
وقتی ازشون سوال میکردم باعث تعجبم شد،‏
جناب شاهزاده به هردوی اون کتابا مسلطن.‏
چی؟ یه مهمونی توی قصر؟
بله، امپراتور هر سال برای بچه‌های فقرا تو قصر جشن میگیرن!‏
و بچه های روستای ما هم دارن میرن.‏
راست میگه!‏
قصر...؟
بوی خوبی میاد.‏
بریم تو!‏
شما هم میخواین با ما بیاین، والاحضرت؟
والاحضرت شما هم میخواین برین تو؟
من رو والاحضرت صدا نکن!‏
ـ والاحضرت!‏ ـ چه طوره ؟ شبیه برده ها نشدم؟
ـ والاحضرت...‏
وقتی وارد قطر شدم میرم تا پدرمو ببینم.‏
باید یه چیزی بهشون بگم.‏
ـ بچه‌ها بیاین، میتونین برین داخل.‏ ـ بریم!‏
خدای مهربون!‏
چرا تو دوباره تنهایی؟ شاهزاده کجان؟
ـ بانوی من...!‏ ـ چیه؟ دوباره فرار کردن؟
کاش همش همین بود.‏ این بدتره!‏
بدتره؟ جناب شاهزاده آسیب دیدند؟
چی گفتی بانو بونگ؟
ـ شاهزاده آسیب دیده؟ ـ بانوی من!‏
ـ آئه جونگ!‏ ـ اینطور نیست، بانوی من. مشکلی نیست.‏
جناب شاهزاده...‏
‏... رفتن به قصر!‏
ـ چی؟ ـ چی؟ قصر؟
بله، از بچه‌های مدرسه پرسیدم که ایشون کجان...‏
و اونا گفتن...‏
پس قصر اینه.‏ این جاییه که پدر زندگی میکنن!‏
ـ والاحضرت، قصر خیلی بزرگه!‏ ـ از بس بزرگه سرم داره گیج میره!‏
اینطور نیست، والاحضرت؟
ـ والاحضرت!‏ ـ والاحضرت؟ ایشون کجا رفتند؟
پدر باید در قصر اصلی باشه.‏
عالیجناب، دیگه وقتشه.‏
واقعا؟ یه کم صبر کن.‏
ـ بانوی من!‏ ـ بانوی من!‏
بلنو چانگ!‏ بانو نام!‏
بانو یو و بقیه دخترها دارن دنبال شاهزاده میگردن.‏
بازرس شیم هم به دیدن فرمانده سئو. رفتن تا ازشون کمک بخوان، بانوی من.‏
ـ چی؟ جناب شاهزاده تو قصرن؟ ـ بله، ارباب.‏
اگه حضورشون رو بفهمند آشوب به پا میشه.‏
باید فورا والاحضرت رو پیدا کنیم!‏
ـ افسر نام، افسر هوانگ.‏ ـ بله قربان! بریم.‏
همسر هویی نباید از این قضیه بویی ببره.‏
کاملا مخفیانه دنبال جناب شاهزاده بگردید.‏
بله بانوی من.‏
arsses@gmail.com
اینجا نیست؟ دارم دیوونه میشم! بیا بریم!‏
قربان... قربان!‏
ـ اونجا هم نبود.‏ ـ واقعا؟ آهان... رفته به قصر اصلی، عجله کنید!‏
متوجه شدم.‏ بریم!‏
قصر اصلی؟ خودشه! خودشه امپراتور اونجاست!‏
این نشان اژدهاست!‏ اون پدره! پدر!‏
ـ تو کی هستی؟ ـ بذار برم! پدر! پدر!‏
ـ پدبخت، اینجا چی کار میکنی؟ ـ بزارین برم!‏
باید پدرو ببینم! پدر!‏ پدر!‏ پدر...!‏
ـ جناب ولیعهد؟ ـ عالیجناب، امپراطور!‏
ـ عالیجناب.‏ ـ ملکه.‏
این سروصدا برای چیه؟
مارو ببخشید، جناب ولیعهد.‏
این بچه داشت سر و صدا میکرد، ما هم...‏
تو من رو " پدر" صدا کردی؟
مطمئنم که اینو صدا میزدی.‏
م... من...‏
تو بچه رئیتی و این رو نمیدونی‏.‏
فقط شاهزاده‌های سلطنتی میتونن عالیجناب امپراتور رو پدر صدا کنن.‏
ممکنه به خاطر این کار دستگیرت کنن و بزننت!‏ پس بهتره مراقب باشی.‏
شنیدم امروز برای بچه رئیتا یه جشن تو قصر برگزار میشه.‏
باید راهش رو گم کرده باشه.‏ برش گردونین به جشن.‏
بله.‏
ـ بریم.‏ ـ من که برده نیستم!‏
و خوب میدونم که فقط شاهزاده‌های سلطنتی میتونن امپراتور رو پدر صدا کنن.‏
ـ م... من...‏ ـ ولیعهد!‏
مادر!‏
چه شده ولیعهد؟
چی شده؟ این بچه کیه؟
این پسر اشتباهی راه ولیعهد رو سد کرده بود.‏
چی؟ پس چرا هنوز دستگیرش نکردین؟
یه بچه رئیت به چه جراتی...‏
‏... وارد قصر میشه و جلوی راه ولیعهد رو میگیره؟
از اینجا ببرید و حسابی کتکش بزنید...‏
مادر، خودتون رو ناراحت این مشکلات نکنید.‏
ـ همونطور که گفتم ببریدش.‏ ـ بله.‏
ـ بریم.‏ ـ ولم کنین! گفتم ولم کنین!‏
بریم.‏
گم شو بیرون، لعنتی!‏
باید برم داخل!‏ باید جناب امپراطور رو ببینم!‏
این دیوونه رو ببین!‏ حتما عقلشو از دست داده!‏
از اینجا برو وگرنه کتک میخوری!‏
بزارین برم تو!‏ باید برم تو!‏ من یه شاهزاده ام، گفتم من یه شاهزاده ام!‏
من باید پدرو ببینم!‏ باید پدرو ببینم!‏
میخوام ببینمشون!‏
گیوم...‏
به دفتر بازرگانی بگو...‏
‏... تمام سوابق ورود و خروج مس رو تحویل بدن.‏
به دادگستری بگو مراقب همه افسرهایی که از دفترخونه‌ها خارج میشن، باشن.‏
بله، عالیجناب.‏
ـ این صدای چیه؟ ـ بله؟
پدر...!‏
چرا اینجا گریه میکنی؟
بانوی من!‏
شاید نتونم وارد قصر بشم،‏ اما میتونم بیرون قصر رو بگردم.‏
الان میرم اونجا!‏
ـ اما بانوی من، اگه کسی شمارو اونجا ببینه چی؟ ـ بانوی من! ـ بانوی من!‏
ـ اگه کسی ببیندشون چی؟ ـ چه بدونم!‏
بیا، اینو بگیر.‏
زود باش.‏
یه صدای عجیبی شنیدم،‏ اومدم و یه کوچولوی شیطون اینجا پیدا کردم.‏
خیلی وقت پیش،‏
توی یه همچین جایی،‏ یه توله‌سگ خیلی بانمک پیدا کردم.‏
خوب، اگه گریت تموم شده بلند میشی؟
مثل این که راهتو گم کردی.‏ میگم یکی ببردت خونه.‏
ـ بیا اینجا...‏ ـ اسمتو بهم میگی؟
به نظر مرد باشخصیتی میای.‏ بهم بگو اسمت چیه؟
چی گفتی؟
من فراموشت نمیکنم.‏ پس نگران نباش، اسمتو بهم بگو.‏
عجب چش سفید پررویی هستی.‏ داری چی میگی؟
اهو... چطور جرات میکنی بهم بگی پر رو؟ اصلا میدونی من کیم؟
بچه...!‏
خوب... بهمون بگو ببینم تو کی هستی که اینطوری حرف میزنی؟
من یه شاهزادم!‏
شنیدی چی گفتم؟
با اینکه این طور لباس پوشیدم، اما من شاهزاده و پسر عالیجناب امپراتورم!‏
گیوم...‏ گیوم... گیوم... گیوم!‏
صبر کن.‏
الان تو چی گفتی؟
ـ تو کی هستی؟ ـ یه شاهزادم.‏
اگه شاهزاده‌ای...‏ پس تو باید...‏
ـ گیوم... گیوم!‏ ـ مادر!‏
ـ مادر...‏ ـ گیوم...‏
گیوم، عزیزم!‏
عا... عالیجناب...‏
گیوم!‏
حالت خوبه؟ جاییت که صدمه ندیده؟
بله مادر. متاسفم!‏ خیلی متاسفم!‏
نه... نه، گیوم!‏ این طور نیست!‏
ممنون که سالم برگشتی.‏
ممنون که برگشتی.‏
ممنون که سالم برگشتی.‏
دونگ یی...‏
کجا بودی؟ چرا صورتت این شکلی شده؟
ـ میتونی بری.‏ ـ بله بانوی من.‏
گیوم، تو هم دیگه باید بخوابی.‏
باید خیلی خسته باشی، نه؟
مادر، از دست من عصبانی نیستی؟
مادر...‏
نه نیستم...‏ چون می دونم چرا این کارو کردی، نیستم.‏
اما گیوم،‏ دیگه هرگز نباید دوباره این کار رو بکنی.‏
نباید هیچ وقت دوباره به قصر بری.‏
اما میخواستم پدر رو ببینم و ازش خواهش کنم که شما رو ببخشه.‏
میخواستم فقط برای یک بار...‏ فقط یک بار پدر رو از نزدیک ببینم.‏
گیوم...‏
اما گیوم، باید بدونی که اگه این کارو بکنی، پدر زجر میکشه.‏
آخه چرا؟ چرا نمیتونم پدرو ببینم؟
چرا پدر رنج میکشه اگه من ببینمش؟
چون عزیزم...‏ تو خیلی دوست داشتنی هستی!‏
اگه پدر تورو ببینه،‏
ایشون نمیتونن بذارن که بری!‏
و مثل خیلی وقت پیش،‏
دوباره زجر میکشه.‏
بیا اینجا.‏
گیوم...‏
من یه شاهزادم!‏
با اینکه این طور لباس پوشیدم، اما من شاهزاده و پسر عالیجناب امپراتورم!‏
آه... گیوم!‏
ـ عالیجناب...‏ ـ تو هم دیدیش؟
همسرم درست جلوم بود.‏
و گیوم، اون بچه، اونم جلوم بود.‏
میدونی چقدر دلم براش تنگ شده؟
میدونی چقدر صبر کردم تا در آغوش بگیرمش؟
عالیجناب...!‏
چقدر بزرگ شده بود!‏
اون خیلی بزرگ شده بود!‏
ـ چیزی پیدا کردی؟ ـ بله.‏
پزشک نام جداگانه اون گیاه دارویی رو خرید...‏
‏... و اونارو به ولیعهد داد.‏
ـ مطمئنی؟ ـ بله، یکی از پرستارها بهم گفت.‏
هیبی داره یه چیزی رو پنهان میکنه.‏
ولیعهد از موضوعی که نباید برملا بشه رنج میبره.‏
این گیاه دارویی از چانگه،‏ اینو به والاحضرت برسون.‏
بله، خانم.‏
مگه به سرت زده؟ هویانگ، دیوونه بازی در نیاری؟!‏
مادر، من این تصمیمو بعد از کلی فکر گرفتم!‏
سعی نکن جلوی منو بگیری.‏
کلی فکر؟
درسته، و نتیجه‌اشم اینه که خانوادتو به فنا بدی؟
آخه مگه تو کی هستی؟
آخه کی به یه مقام مترود دولتی ارزش قائله، مادر؟
ـ چی؟ ـ هیچ کی مراقب اون نیست.‏
منم میخوام اون دخترو به دست بیارم.‏
آیو... هویانگ... هویانگ!‏ بالاخره پسره عقلشو از دست داد!‏ خاک به سرم! خاک به سرم!‏
آئه چونگ!‏
با اینکه شش سال گذشته ول هنوزم خیلی خوشگله.‏
حتما اون یه فرشتست!‏ حتما اینطوریه!‏
امروز دوست داری چی بخوری؟
آره...آره...! حالا که عالیجناب ولت کرده خودم ازت مراقبت میکنم!‏
اگر مملکت رو هم بهم بدن بازم هم ولت نمیکنم!‏
دونگ یی!‏
بیا ببینم!‏ بالاخره عقلت رو از دست دادی!‏
چه قلطی میکنی؟ آدم دزدی؟ میخوای همسر سلطنتی رو بدزدی؟
نه...نه... پدر، الآن که نمیخوام!‏ شب... شب!‏
احمق، شب و روز رو که نمیگم!‏
ای نادون! ای ابله!‏
ای نادون!‏ میدونم که عاشق زنایی!‏
اما چطور میتونی به دزدیدن یه همسر سلطنتی فکر کنی؟
پس چیکار کنم؟ اون تک و تنهاست و داره منو دیوونه میکنه!‏
ـ همش دارم به اون فکر میکنم!‏ ـ چی؟ چه قلطی کردی؟
پدر، شش سال گذشته!‏ امپراطور حتما فراموشش کرده!‏
کس دنبالش نیست حتی اگر اون دختره ناپدید بشه!‏
من میگردم!‏ من دنبالش میگردم!‏
ـ پدر!‏ ـ دهنتو ببند و با من بیا!‏
چی! بدزدی؟ ابله...!‏
بیا بریم ببینم!‏ بیا ببینم!‏
arsses@gmail.com
بانو بونگ اونجایی؟
ـ بله، بانوی من؟ ـ گیوم رو بیار اینجا.‏
بله، بانوی من.‏
دیروز، استاد مدرسه رو دیدم.‏
بله؟
ـ و ایشون چیز عجیبی بهم گفت...‏ ـ مادر اون...‏
برای این که آموزش ابتدایی برام خسته کننده بود...‏
نه، گیوم در مورد اون حرف نمیزنم.‏
بله؟
این کتابها...‏ تو اینها رو از اتاق من برداشتی؟
ـ بله؟ ـ چرا؟
تا بخونم.‏
وقتی مادر آموزش ابتدایی رو یادم دادی،‏ حفظش شدم. پس...‏
پس خودت این کتابارو خوندی؟
هر دوی آموزش عالی و اصول متوسطه؟
بله.‏
پس گیوم نشونم میدی چی بلدی؟
بله، مادر.‏
این آموزش عالیه.‏
شعری از قسمت آموزش عالی
معنی این چیه؟
اگه این در قلب کسی نباشه،‏ کسی نمیتونه ببیندش.‏
کسی نمیتونه اون رو بشنوه و نه کسی میتونه اون رو بچشه.‏
شعری از قسمت آموزش عالی
و این؟
هرموضوعی یک ابتدا و یک انتها داره،‏ و اتفاقات یک آغاز و یک فرجام دارند.‏
دونستن این که ابتدا و فرجام چیه فرد رو راهنمایی میکنه.‏
درست نبود؟ معنیشو اشتباه گفتم؟
منظورتون اینه که شاهزاده این کتابها رو میفهمن؟
بانوی من، اینا کتابای اصول متوسطه و آموزش عالی هستن!‏
مگه این ممکنه؟
خیلی جالبه که توی 7 سالگی به این کتابا مسلط شدن.‏
ولی چطور تونستن به چنین کتابایی مسلط شده باشن...‏
‏... در حالی که درک اونا برای محققان هم سخته؟
فقط... چطور...؟ فقط...‏
همش آموزش ابتدایی نبوده...‏
وقتی ازشون سوال میکردم باعث تعجبم شد،‏
جناب شاهزاده به هردوی اون کتابا مسلطن.‏
فکر نمیکنم دیگه بتونیم گیومو به مدرسه بفرستیم.‏
بله؟
هیچکس نباید بدونه که اون نابغه است.‏
اگر دیگران بفهمن زندگی شاهزاده به خطر میفته.‏
ـ زودباش دیگه!‏ ـ نردبونو درست نگه دار!‏
داره میاد!‏
نمیخوام امروز سر کلاس خوابم ببره.‏
تو...!‏
چند تا از بچه ها اونجا یه شوخی کثیف کار گذاشتن!‏
چی؟
اون پشت هستن.‏
ای نامردا!‏
یک... دو... سه...!‏
فرار کن!‏
من میرم مدرسه تا گیوم رو برگردونم.‏
بانوی من! ما خودمون میریم.‏
ـ نه، خودم میرم. خودم.‏ ـ بانوی من!‏ ـ بانوی من!‏
باید باهاش بریم.‏ چیکار کنیم؟
وایستا...!‏ وایستا...!‏ وایستا...!‏ وایستا...!‏ نمیتونم...‏
ـ بزار... بزار یه کم خستگی در کنیم.‏ ـ تو خوبی؟
چطور میتونه یه مرد گنده انقدر ضعیف باشه؟
به خاطر اینه که اشرافی هستی؟!‏ اما ما فقط یه مسافت کوتاهو دویدیم.‏
زود باشین!‏ اینطوری میگیرنمون، قربان!‏
بیا آروم بریم.‏ من تاحالا اینقدر ندویدم.‏
بله؟ تا حالا ندویدین؟
اه... درسته.‏
میدونم شما یک نجیب‌زاده هستین،‏ ولی آخه چطور...!‏
جناب شاهزاده هم همون حرفو میزنن...‏
بنده، افسر ریاست دادگستری، به جناب شاهزاده ادای احترام میکنم.‏
و در قسمت آینده ...‏ arsses@gmail.com